و سلام به دوستای خیلی خیلی خوبی که زیاد زیاد بهم سر میزنن که خودشون میدونن شدییییییییید ارادتمندشونم

اینم سری آخر اعترافاتم.البته نه اینکه دیگه شیطنت نکرده باشما.فقط خواستم جمعش کنم این بساط اعترافو و دیگه زیاد این اعترافو کشش ندم.

اعترافات بچه هارو هم تو ادامه مطلب بخونین.بامزه س

تو نظرسنجی هم شرکت کنین و بگین کدوم سری اعترافات بهتر بود

اعترافای خودم:

+ اعتراف میکنم:

بچه که بودم هر سال تابستون مامان بابامو مجبور میکردم واسم چندتا جوجه و اردک بخرن.هر سال هم خودم میکشتمشون.نمیخواستم بکشمشونا.مثلا اردکه خیلی بوی بدی میداد.انقد شستمش که بیچاه جان به جان آفرین تسلیم کرد.یکی از جوجه هارم یه بار شسته بودم و چلونده بودم!!!بعد اومده بودم به مامانم گفته بودم: مامااااااااان جوجه هه ماکارونی هاش ریخته بیرون(منظورم دل و رودش بوده)

کلا خانوادگی سابقه ی حیوان کشی مون خفنه.همون موقع ها که من جوجه هامو تو حیاط ول میکردم یه روز بابام حواسش نبود داشت تو حیاط راه میرفت پاشو گذاشت یکیشونو له کرد

تازه مامانم هم چند شب بعد رفته بود سطل زباله رو که خیلی هم بزرگ بود بذاره بیرون جلوی در که جوجه ی بیچاره هم بیرون بوده و مامان سطلو گذاشته رو جوجه.تازه اون موقع اصن متوجه نشدیم و تا فردا شب کلی دنبال جوجه هه گشتیم آخر فهمیدیم مرده

این یکی باحال تره : دیروز بچه داداشم رفته به مامانش گفته: مامان تو حیاط تو آفتاب یه مورچه داشت راه میرفت من رفتم با ذره بین نگاهش کنم .ذره بینو گرفتم روش هرجا رفت دنبالش کردم نمیدونم چرا مورچه هه سوخت!!! حتی صدای سوختنشو شنیدم

خب بگذریم از جنایات خانوادگی

+ اعتراف میکنم:

بچه گیام هروقت با دوستام خوراکی میخوردیم من میگفتم هرکی زودتر بخوره برنده س.همه بچه ها شروع میکردن مث ...حمله میکردن به خوراکیاشون که برنده بشن.همچین که تموم میشد و برنده رو اعلام میکردم ،خودم شروع میکردم یه ذره یه ذره طوری که تا ۳ ساعت هم تموم نشه خوراکیمو میخوردم و کلی اذیتشون میکردمو میگفتم من خوراکی دارم دلتون بسوزه

+ اعتراف میکنم:

کلاس اول ابتدایی بودم.اون سال مدرسه ما دوتا کلاس اول داشت که معلما و بچه های دو کلاس خیلی تو همه چی با هم کل داشتن.یه روز معلمامون یه مسابقه دو گذاشتن واسمون.طوری بود که ۱ بچه از کلاس ما با ۱ بچه از اون کلاس باهم میدویدیم باید دستمونو میزدیم به دیوار روبه رو و برمیگشتیم هرکی زودتر میرسید برنده بود آخر هم هرکلاسی که تعداد برنده هاش بیشتر بود برنده بود.خلاصه همه مسابقه دادن و شرایط برابر شد.نتیجه نهایی رو مسابقه بین من و یکی از بچه های اون کلاس (که دوستم هم بود )مشخص میکرد.مطمئن بودم اون میبره چون میشناختمش و میدونستم خوب میدوه.شروع کردیم به دویدن (یاد فیلم بچه های آسمان افتادم)من دیدم شانسی ندارم .این شد که تقلب کردم. الکی دستمو دراز کردم رو به دیوار و میدونستم معلما از اون فاصله نمیبینن دستم به دیوار نخورده.و تا دوستم بره دستشو بزنه من بدو بدو برگشتم سمت محل شروع.و وقتی رسیدم با اقتدار!برنده اعلام شدم .بچه ها هم کلی بغلم کردن و شعر ما بردیمو ما بردیم چلو کبابو ما خوردیم خوندن.دوستمم تا ۲ روز گریه کرد

+ اعتراف میکنم:

بچه که بودم از هیچی نمیترسیدم.حتی خطرناک ترین چیزا.ولی اعتراف میکنم از یه چیز خیلی مسخره تا حد مرگ میترسیدم.خاله و دختر خالم هروقت اذیت میکردم منو از یه موجود خیالی که اصن وجود نداره میترسوندن.اسمشم خودشون ساخته بودن(عجب قوه تخیلی داشتن)تا اذیت میکردم میگفتن: الان به بچه شکسته خر میگیم بیاد ببرتت.منم انقد احمق!باور میکردم و آروم میگرفتم البت فقط واسه چند دقیقهبا اینکه نمیدونستم این چه جور موجودی هستش اصن!

اینم اعتراف یه بنده خداییه خیلی باحاله:

این بنده خدا کارمند بانکه! یه روز حال و حوصله کار کردن نداشته.مشتری که میاد میخواسته یه بهونه بیاره که کار نکنه برمیگرده به یارو میگه: آقا امروز سیستم ما(کامپیوتر) خرابه.یارو میگه ای بابا چرا چی شده؟میگه: هیچی سی پی یوش یو پی اس شده!!!(یو پی اس! از خودش الکی یه چیزی در اورده)یارو گفته: فقط سی پی یو(ئه)کامپیوتر شما یو پی اس شده یا کلا همه کامپیوترا؟اونم نامردی نکرده و گفته کلا همشون اینطوری شده.یارو هم از قضا مهندس کامپیوتر از آب در اومده و کلی کارمنده رو ضایع کرده و جلو همه قهوه ایش کرده(حقش بوده البت)

پ ن: امروز تولد داداش محسن جونم بودداداش وسطیم

دوستان نظرات تو پست پایینببینم چکار میکنین